Laatste alarmering:
Datum vandaag Tijd 17:17:26 Boutensstraat Barneveld 3771GR 35145 Prio Middel Eenheid | Ambulance 07-108

Ambulance 07-108

woensdag 25 april 2018

VRIJDAG 20|10

Als lopen rollen wordt en andersom

Burgemeester van Barneveld, Asje van Dijk, schrijft regelmatig columns, genoemd 'Asjeblieft'

Hardlopen is aan mij niet besteed. Letterlijk dan, want soms zegt men wel eens tegen me dat ik te hard loop. Echt, dan kan ik me nauwelijks inhouden. Herkent u dat?

 

Ik beken het maar eerlijk, tijdens de gymlessen op de middelbare school sneed ik met vrienden het af te leggen parcours wel eens af door een alternatieve weg dwars door het weiland. Ook tijdens mijn militaire dienst was het een zware operatie, dat hardlopen. Op kistjes, want zo noemden we de zware laarzen waarop we moesten lopen. Ik weet de tijd niet meer, maar ik liep niet eens zo slecht. Ik herinner me dat ik er menig maat uitliep bij de coopertest en in de voorgeschreven 12 minuten bijna de 3000 meter haalde. Maar goed het was eigenlijk ook meer een sprint dan een duurloop. Nee, echt niks voor mij. Ik deed het trouwens ook niet vrijwillig, het was dienstplicht. Later in mijn studententijd liep ik met mijn huisgenoten op donderdagavond vrijwillig een rondje Kalfjeslaan en Amsteldijk. Maar dat was meer om daarna ook mee te mogen doen aan het snackfestijn met vette saus en begeleidend biertje. Nou, dat had u natuurlijk niet van me gedacht, hè? Geen voorbeeld voor sportieve inspanningen. Ik schaam me diep, ware het niet dat ik wel ándere sporten beoefende zoals handbal, squash, zwemmen en later rolstoelbasketbal. Daar had ik echt plezier in en wat voelde ik me lekker na een geweldige inspanning. Moe en voldaan, zeggen ze dan toch? Niet dat ik een sport-ster was hoor, een echte hobbyspeler. Fanatiek tijdens de wedstrijd maar nog wel eens afwezig bij het trainen. En wie niet traint... die niet wint.

 

Dat rolstoelbasketbal leerde ik tien jaar geleden kennen na de amputatie van mijn been. In het revalidatiecentrum werden we uitgedaagd en ik trof een paar toffe mensen die me enthousiasmeerden. Ik weet nog dat ik zo fanatiek was dat ik een paar keer geparachuteerd werd want als zulke rolstoelen elkaar als botsautootjes begroeten, nou bel dan Apeldoorn maar. Toen ik naar Barneveld kwam heb ik dat rolstoelbasketbal weer achter me gelaten met het altijd goede argument: "Ach... te weinig tijd". De rolstoel heb ik nog steeds en die kwam goed van pas in de afgelopen weken. En dan merk je weer dat het een hele toer is om je te verplaatsen met zo'n ding. Vooral als er geen opgang is tegen een steile stoep of de drempelhulpen ontbreken als je een winkel in wilt. Nog zo'n eye-opener: het pinapparaat boven op de toonbank en het snoertje te kort om het lager te kunnen bedienen. "Zal ik helpen, meneer? Als u uw pincode zegt, type ik het wel voor u in". Grapje?! Of een podium waar ik het woord zal gaan voeren maar dat alleen een trapje heeft. En verkeersborden die doodleuk op een oprijgoot zijn geplaatst zodat je er nauwelijks meer langs kan om het gemeentehuis te bereiken als er ook nog een auto aan de elektrapaal staat te laden. En deze: hoe moet ik in hemelsnaam tanken als ik niet tussen de pinautomaat en mijn auto kan komen? Gelukkig had ik mijn lieve mantelzorgster bij me die de zorg overnam. Bij één vergaderplek was het zo bont dat ik de zaal op de eerste verdieping alléén kon bereiken via een trap. Gelukkig had ik mijn krukken nog en heb ik mij naar boven geworsteld. Toen ik met mijn collega-burgemeesters uit de regio zat te vergaderen, heb ik hen de suggestie gedaan zelf eens in een rolstoel te gaan zitten en met rolstoelgebruikers een schouw te doen in hun gemeente. Een schouw zoals Peter de Bliek dat onlangs nog deed met de Barneveldse Gehandicaptenraad in Museum Nairac en het Oude Ambachten- en Speelgoedmuseum.

 

Het is absoluut geen onwil van wie dan ook, maar de wereld wordt niet ontworpen door mensen in een rolstoel. Dat merk je bijna elke dag als je er zelf in zit. Daarom vraag ik wat meer 'omdenken' van anderen die ontwerpen, bouwen en aanleggen. Zelf hoop ik de rolstoel binnenkort weer in de kelder te parkeren. Want nèt voor het schrijven van deze Asjeblieft hoorde ik dat ik me woensdag om 08.30 uur in het ziekenhuis mag melden voor de hersteloperatie aan mijn been. Ik dacht: toch nog maar een column voor ik vertrek. Of ik na die operatie toch nog ga hardlopen, weet ik niet, maar als het weer gewoon lopen wordt, ben ik al heel blij. Van hardlopen hield ik immers toch niet! De rolstoelervaringen heb ik in elk geval alvast met u gedeeld.

 

Dr. J.W.A. van Dijk Burgemeester

 

Bron BDUmedia

Reacties
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht geplaatst.
Geef reactie
Naam
E-mail
YouTube URL
Reactie