Laatste alarmering:
Datum vandaag Tijd 14:51:54 P Gm-inci-01 Incident (meting) (gaslucht) Mazenhofstraat Garderen 071341 071339 Prio Eenheid | ATBR team 3 Politie Regionaal GelderlandMidden
zondag 16 december 2018

VRIJDAG 05|10

Door de ogen van je kleinkinderen

Burgemeester van Barneveld, Asje van Dijk, schrijft regelmatig columns, genoemd 'Asjeblieft'

,,Wonen bij mijn grootvader... Er werd van mij verwacht dat ik me gedroeg, het goed deed op school en mijn kamer opruimde. ... Zelfdiscipline was een soort religie in zijn huis. ... Ik herinner me niet veel knuffels of sentimentele woorden van mijn grootvader."

 

Zo ongeveer begint het boek 'De moed om te vergeven. Levenslessen van mijn grootvader Nelson Mandela'. Geschreven door zijn kleinzoon Ndaba Mandela. Hij werd bij de scheiding van zijn ouders liefdevol opgenomen in het gezin van opa Mandela. Daar in Afrika leeft men naar het gezegde 'Geen enkel kind behoort tot slechts één gezin', wat wil zeggen dat men allemaal verantwoordelijkheid neemt voor de zorg, het voeden en opvoeden van de kinderen in een grotere familie of dorpsgemeenschap. Deze leefwijze komt voort uit een beginsel dat men 'Ubuntu' noemt; een geloof dat je open staat voor en altijd toegankelijk bent voor anderen. In de woorden van de grote charismatische Zuid-Afrikaanse vrijheidsstrijder Mandela: ,,Als een reiziger naar je dorp komt en hij niet hoeft te vragen om eten en drinken, dan is dat Ubuntu." Het is niet slechts dat je deelt wat je hebt, maar inspeelt op de behoeften van de ander en die als uitgangspunt neemt.

 

Vorige week begon ik het boek te lezen tijdens een familieweekend, met om mij heen onze drie kleinkinderen. En ik bedacht mij: hoe zullen zij mij later herinneren? Hoe kijken zij naar me en zal er iets van al die belevenissen blijven hangen? Gaat u eens na bij u zelf, wat herinnert u zich van uw grootvader of -moeder? Opa's heb ik niet gekend, maar wel oma's. Wat waren ze hartelijk, gul en belangstellend. Wat kon ik groeien als mijn grootmoeder aandachtig mijn rapport bekeek, de cijfers voor gedrag, netheid en vlijt hardop voorlas en zei dat het daarom toch uiteindelijk ging. ,,Doe maar goed je best mijn jongen", sprak ze dan, om vervolgens haar busje met munten te pakken voor een beloning.

 

Ndaba Mandela vertelt hoe hij op een keer zijn trui van zijn schooluniform was kwijtgeraakt. Hij wrong zich in alle bochten en bedacht de beste smoezen. Maar helaas, op een gegeven moment moest hij toch naar opa om hem te vragen een nieuwe trui te willen kopen. Hij werd streng toegesproken en gewezen op zijn verantwoordelijkheden. Hoeveel mensen waren er immers niet op de wereld die helemaal geen trui hadden? Kon hij niet zuiniger zijn en beter op zijn spullen letten? Beschaamd boog Ndaba zijn hoofd en beloofde beterschap. De nieuwe trui werd de volgende dag gekocht. Maar... een paar weken later verliest hij opnieuw zijn trui. Hij zakt door de grond en staat met knikkende knieën voor opa Mandela. Nu is er geen medeleven. Wel een woedende opa met als straf: ,,Vannacht slaap je maar buiten. Je bent vannacht niet welkom in dit huis." Vol angst sluipt Ndaba naar buiten. Bedenkt dat er boeven kunnen komen, slangen rondsluipen... hij wordt bijna gek van angst in de donkerte van de tuin. Tot de oude man ineens voor hem staat: ,,Ndaba?" ,,Ja, opa." ,,Als je ooit je trui nog eens kwijtraakt, slaap je echt buiten. Begrijp je dat? Ga naar binnen, eet je avondeten en ga dan naar bed". Ndaba schrijft dan dat hij nog nooit zo blij was geweest om aan die keukentafel te zitten. Hij is ook nooit meer een schooltrui kwijtgeraakt, zo eindigt Ndaba zijn levensles. Opa leerde hem dat je na falen niet ,,iets over moet doen" maar dat ,,iets nu anders gaat doen".

 

Een boek vol herinneringen over het dagelijkse leven van de eerste zwarte president van Zuid-Afrika, Nelson Mandela. Een man die het beste deel van zijn leven in de gevangenis doorbracht en leed onder het apartheidsregiem. Beschreven door de ogen van zijn kleinzoon. In levenslessen die in oude Zuid-Afrikaanse gezegdes worden samengevat, zoals:

 

- Luister naar waar de wind vandaan komt;

- Iemand wordt niet geweldig doordat hij zegt dat hij geweldig is;

- Wie met vuur speelt, zal zijn vingers branden;

- De bloem die nooit sterft is onzichtbaar;

- Een goed huis heeft een sterke bezem nodig.

 

Tijdloze levenslessen over de geest van uithoudingsvermogen, de overwinning van vergeving en de schoonheid van verzoening. Ze maken mij nieuwsgierig naar wat die grootvader meegaf aan zijn kleinzoon. Of anders gezegd, wat die kleinzoon zich herinnert en als levensles heeft bewaard. Opa Nelson Mandela bezien door de ogen van zijn kleinzoon. Door de ogen van je kleinkinderen... wat zal er dan herinnerd worden?

 

Dr. J.W.A. van Dijk Burgemeester

 

Bron BDUmedia

Reacties
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht geplaatst.
Geef reactie
Naam
E-mail
YouTube URL
Reactie